Сағыныштан жүдеу тартты жүрегім
Мұң оранған мұңлық жанның бірі едім.
Жүрегімді жаулап алған сол жанды,
Бір сәт болсын көрсем деген тілегім!
Сағынышым салды сонша азапқа,
Сезімімді айналдырып мазаққа.
Өзегімді өртеп жатыр жалын от,
Бұл қу жаным төзбес мұнша сынаққа.
Өртенейін қалмасыншы күліде,
Болмағандай бұл азаптың біріде,
Сонда жүрек құсалықтан ада боп,
Жылы-жайлы өтер күн мен түніде